Με το κεφάλι κάτω...

Λίγη αποδείχτηκε η Εθνική Νέων που αποκλείστηκε από το Ουζμπεκιστάν 1-3 και αποχαιρέτησε την διοργάνωση με σκυμμένο κεφάλι.

Κατοχή μπάλας αλλά πολύ φλυαρία ήταν αυτό χαρακτήριζε την Εθνική στο ματς με το κατώτερο Ουζμπεκιστάν αφού είχε υπέρ της 60% την μπάλα αλλά μόνο 10 τελικές με τις 4 από αυτές στην εστία των αντιπάλων.




Από το πουθενά...
Το πρώτο λάθος για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα ήταν στο 27΄ όταν ο Μακστάλιεφ βρέθηκε αμαρκάριστος στην περιοχή του Καπίνο και δεν άφησε την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη.

Το τέρμα αυτό πάντως ξύπνησε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, καθώς βγήκαμε μπροστά και πιέσαμε για την ισοφάριση. Πρώτα ήρθε η προειδοποίηση, στο 31', με τρομερή εκτέλεση φάουλ του Γιαννιώτα, με την μπάλα να περνάει ελάχιστα άουτ, δίπλα από το δεξί παραθυράκι της αντίπαλης εστίας.

 Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η Εθνική μπήκε στην περιοχή του αντιπάλου με αποτέλεσμα να κερδίσει πέναλτι, έτσι ο αρχηγός Κώστας Σταφυλίδης να ισοφαρίσει σε 1-1 στο 33'.

Τα ίδια Παντελάκη μου...

Στο δεύτερο ημίχρονο ενώ όλοι περίμεναν να μπει πιο δυναμικά το "φαβορί" όπως και το έκανε, τα λάθη στοίχησαν, ο Κουρμπέλης έκανε ανόητη ενέργεια, που στοίχισε στην ομάδα ένα πέναλτι και στον ίδιο την 2η κίτρινη κάρτα. Την εκτέλεση ανέλαβε ο Σεργκέεβ, ο οποίος νίκησε τον Καπίνο και έδωσε εκ νέου το προβάδισμα στην ομάδα του.  

Μετά από 20 λεπτά  ο Κωσταντινίδης ακολούθησε το δρόμο που χάραξε ο Κουρμπέλης με αποτέλεσμα να δώσει 2ο πέναλτι, με τον Ραχμάνοφ μέσα σε τρελούς πανηγυρισμούς να  διαμορφώνει και το τελικό σκορ 1-3.

Ποιό Ουζμπεκιστάν...

Το τέρμα αυτό αποτελείωσε την Εθνική μας, η οποία απλά αποδέχτηκε την ήττα της, μιας και δεν μπορούσε να αλλάξει πλέον κάτι. Έτσι, το ταξίδι τελειώνει κάπως... άδοξα, αφού μετά την μεγάλη πρόκριση, προσγειωθήκαμε απότομα κόντρα στους Ουζμπέκους, που εκμεταλλεύτηκαν την υπεροψία που δείξαμε.