Όλοι θέλουν να έχουν έναν "βράχο" στα μετόπισθεν αλλά εκτός από το απλώς να αμύνεται, υπάρχει το πώς να αμύνεται αλλά και όταν χρειάζεται να κάνει και άλλες δουλειές μέσα στο παιχνίδι.
Πρώτα απ'όλα, τί κάνει έναν αμυντικό να είναι καλός;
Εκτός από το να παίρνει κεφαλιές και να κλείνει τους χώρους στους επιθετικούς, καλός είναι ο αμυντικός που προλαβαίνει να βγεί στην μπάλα πρώτος, που βοηθάει τον αμυντικό χαφ στην κατοχή της μπάλας αλλά και δίνει στήριγμα στους πλάγιους μπακ όταν αυτοί είναι ψηλά.
Το βασικότερο, να είναι σταθερός(!) δίνοντας έτσι ψυχολογία και ηρεμία όχι μόνο στον παρτενέρ του αλλά και στον τερματοφύλακα που τα χρειάζεται περισσότερο απ όλους.
Τα είδη τον αμυντικών είναι τρία: ο Δημιουργικός, ο Περιορισμένος και ο Στόπερ.
Συνήθως βλέπουμε σε συστήματα ότι αυτά τα είδη συνδυάζονται μεταξύ τους όπως οι Βίντιτς-Φέρντιναντ, οι Λουίζ-Σίλβα και οι Πέπε-Ράμος.
Ο Στόπερ είναι ο κλασσικός κόφτης που λέμε.
Είναι ο ένας εκ του διδύμου που θα βγεί πρώτος δυναμικά και γρήγορα για την μπάλα, όπου και πολλές φορές θα χρεωθεί και πρώτος την κάρτα λόγω του ρόλου του. Ο άνθρωπος που απλώς θα κλέψει την μπάλα και θα την πασάρει με την μία, λόγω της μειωμένης τεχνικής που διαθέτει. Στα παραπάνω παραδείγματα οι Βίντιτς και Πέπε είχαν και έχουν αυτό τον ρόλο.
Ο Δημιουργικός είναι ο αμυντικός που θα φτιάξει παιχνίδι από πίσω.
Είναι αυτός που παίρνει την μπάλα από τον τερματοφύλακα όταν εκτελεί με πάσα, αυτός που θα πάρει την μπάλα από τον παρτενέρ του, από τον αμυντικό χαφ(όταν είναι "βαρύς") αλλά και όταν η ομάδα του πιέζεται θα αναγκαστεί να ανεβάσει, μόνος του την μπάλα με τρεξίματα ή με μακρινές μπαλιές.
Από τα παραπάνω παραδείγματα οι Φέρντιναντ, Λουίζ και Ράμος(έχει και τους δύο ρόλους Στόπερ-Δημιουργία) ήταν οι Δημιουργοί από την άμυνα.
Τέλος, ο Περιορισμένος, αυτό το είδος αμυντικού το βλέπουμε συνήθως σε παίχτες μεγάλης ηλικία που παίζουν περισσότερο με μυαλό παρά με τα σωματικά του προσόντα.
Μένουν πίσω στην άμυνα επιβλέποντας την αμυντική λειτουργία, δίνοντας την επιλογή της πάσας προς τα πίσω αλλά και προσέχοντας για τυχόν αντεπιθέσεις που μπορεί να δεχτεί η ομάδα του όταν βρίσκεται στην επίθεση.
Συνήθως, χρειάζονται να έχουν έναν γρήγορο αμυντικό χαφ μπροστά τους αλλά και έναν παρτενέρ με ταχύτητα και αντοχές δίπλα τους λόγω του ότι θα είναι αυτοί που θα κλείνουν τα κενά που θα αφήνει πιο μπροστά.
Οι Φέρντιναντ(στα τελευταία του) και ο Σίλβα της Παρί έχουν αναλάβει το συγκεκριμένο πόστο στις ομάδες τους αντίστοιχα.
Πάντως, οι παραπάνω αμυντικοί είναι ή ήταν πολύ ολοκληρωμένοι στα χαρακτηριστικά τους, κυρίως σωματικά και τεχνικά, κατατάσσοντάς τους, στους ΤΟΠ αμυντικούς των τελευταίων χρόνων λόγω της ιδιότητάς τους να παίζουν όποιον ρόλο τους ζητηθεί από τον προπονητή τους.
Πρώτα απ'όλα, τί κάνει έναν αμυντικό να είναι καλός;
Εκτός από το να παίρνει κεφαλιές και να κλείνει τους χώρους στους επιθετικούς, καλός είναι ο αμυντικός που προλαβαίνει να βγεί στην μπάλα πρώτος, που βοηθάει τον αμυντικό χαφ στην κατοχή της μπάλας αλλά και δίνει στήριγμα στους πλάγιους μπακ όταν αυτοί είναι ψηλά.
Το βασικότερο, να είναι σταθερός(!) δίνοντας έτσι ψυχολογία και ηρεμία όχι μόνο στον παρτενέρ του αλλά και στον τερματοφύλακα που τα χρειάζεται περισσότερο απ όλους.
Τα είδη τον αμυντικών είναι τρία: ο Δημιουργικός, ο Περιορισμένος και ο Στόπερ.
Συνήθως βλέπουμε σε συστήματα ότι αυτά τα είδη συνδυάζονται μεταξύ τους όπως οι Βίντιτς-Φέρντιναντ, οι Λουίζ-Σίλβα και οι Πέπε-Ράμος.
Ο Στόπερ είναι ο κλασσικός κόφτης που λέμε.
Είναι ο ένας εκ του διδύμου που θα βγεί πρώτος δυναμικά και γρήγορα για την μπάλα, όπου και πολλές φορές θα χρεωθεί και πρώτος την κάρτα λόγω του ρόλου του. Ο άνθρωπος που απλώς θα κλέψει την μπάλα και θα την πασάρει με την μία, λόγω της μειωμένης τεχνικής που διαθέτει. Στα παραπάνω παραδείγματα οι Βίντιτς και Πέπε είχαν και έχουν αυτό τον ρόλο.
Ο Δημιουργικός είναι ο αμυντικός που θα φτιάξει παιχνίδι από πίσω.
Είναι αυτός που παίρνει την μπάλα από τον τερματοφύλακα όταν εκτελεί με πάσα, αυτός που θα πάρει την μπάλα από τον παρτενέρ του, από τον αμυντικό χαφ(όταν είναι "βαρύς") αλλά και όταν η ομάδα του πιέζεται θα αναγκαστεί να ανεβάσει, μόνος του την μπάλα με τρεξίματα ή με μακρινές μπαλιές.
Από τα παραπάνω παραδείγματα οι Φέρντιναντ, Λουίζ και Ράμος(έχει και τους δύο ρόλους Στόπερ-Δημιουργία) ήταν οι Δημιουργοί από την άμυνα.
Τέλος, ο Περιορισμένος, αυτό το είδος αμυντικού το βλέπουμε συνήθως σε παίχτες μεγάλης ηλικία που παίζουν περισσότερο με μυαλό παρά με τα σωματικά του προσόντα.
Μένουν πίσω στην άμυνα επιβλέποντας την αμυντική λειτουργία, δίνοντας την επιλογή της πάσας προς τα πίσω αλλά και προσέχοντας για τυχόν αντεπιθέσεις που μπορεί να δεχτεί η ομάδα του όταν βρίσκεται στην επίθεση.
Συνήθως, χρειάζονται να έχουν έναν γρήγορο αμυντικό χαφ μπροστά τους αλλά και έναν παρτενέρ με ταχύτητα και αντοχές δίπλα τους λόγω του ότι θα είναι αυτοί που θα κλείνουν τα κενά που θα αφήνει πιο μπροστά.
Οι Φέρντιναντ(στα τελευταία του) και ο Σίλβα της Παρί έχουν αναλάβει το συγκεκριμένο πόστο στις ομάδες τους αντίστοιχα.
Πάντως, οι παραπάνω αμυντικοί είναι ή ήταν πολύ ολοκληρωμένοι στα χαρακτηριστικά τους, κυρίως σωματικά και τεχνικά, κατατάσσοντάς τους, στους ΤΟΠ αμυντικούς των τελευταίων χρόνων λόγω της ιδιότητάς τους να παίζουν όποιον ρόλο τους ζητηθεί από τον προπονητή τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου